Geçmişe bakınca fark ediyorum da zaman çok hızlı geçiyor ve buna karşı yapabilecek hiç bir şey yok. Hatırlar mısınız eskiden derlerdi "ne çabuk da büyüdü çocuklar" diye! Şu anda onu öyle bir gerçeklikle gördüm kü. Neden diye soracak olursanız bugün Bolluca'daki Koruncuk Çocuk Köyü'nde eğitim vermeye gittim. Müthiş bir yer, müthiş bir mekan. Çocuklar Aile Evleri adını verdikleri Selçuklu Mimarisi evlerde "anneleri" ile birlikte kalıyorlar. Evin bütün sorumluluğu anne üzerinde. Şımarık çocuklar görmeyi beklerken, akıllı, uslu, her birinin bir müzik enstürmanı çalabildiği müthiş bir genç kitle ile karşılaştım ve eğitimi olanca dikkatleriyle dinlediler.
1992'de kurulan köyde şu anda ilk tayfadan kimse yok. Benim Köy'ün Mezunları dediğim gençlerden 4ü kız 1i erkek olmak üzere evlenmişler. Kına, düğün hep köyde olmuş. Şimdi orada 103 çocuk var ve ortalamanın kültürel olarak Türkiye standartlarından yüksek olduğu bir kesim. Bir kaç insanın çabasıyla 103 çocuğa bir aile, barınak ve gelecek vermenin ne derece mümkün olduğunu duvarlardaki çocukların fotograflarıyla gördüm.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder